បានធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពចុងក្រោយ៖ ខែ​ឧសភា 18, 2026

ការទប់នោមមិនជាប់ឬការលិចនោមជាប្រធានបទមួយដែលយើងនឹងលើកយកមកនិយាយគ្នាក្នុងថ្ងៃនេះ។ ខ្ញុំចង់បញ្ជាក់ប្រាប់លោកអ្នកថាជម្ងឺនេះមិនបានគំរាមកំហែងដល់អាយុជីវិតរបស់យើងឡើយ វាគ្រាន់បង្ករភាពធុញទ្រាន់និងកាត់បន្ថយកម្រិតគុណភាពនៃការរស់នៅប្រចាំថ្ងៃរបស់យើងមួយកម្រិតតែប៉ុណ្ណោះ។ ជម្ងឺមួយនេះពេលខ្លះវាបានបង្ករភាពខ្មាសអៀនដល់អ្នកដែលទទួលរង ហើយជាពិសេសជម្ងឺនេះភាគច្រើនបានកើតលើមនុស្សវ័យចំណាស់។ ការដំណើរទៅមុខឬការវិវឌ្ឍន៍នៃជម្ងឺនេះមិនមានការរាយការណ៍ឬជារបាយការណ៍ណាមួយជាក់លាក់នោះទេ គេគ្រាន់តែដឹងត្រួសៗថាប្រហែលជាមានអ្នកកើតជម្ងឺនេះច្រើនជាង 400លាននាក់ជាចំនួនសរុបនៅក្នុងពិភពលោកយើងនេះ។ យើងបានឃើញដូចគ្នាដែរថាភាគច្រើនជាស្រ្តីពួកគាត់តែងតែកើតឬទទួលរងអាការៈជម្ងឺនេះជាទូទៅក៏ប្រហែលជា២ដងដែរក្នុងមួយឆ្នាំៗ។

រោគវិទ្យានៃ ការនោមទាស់ អាចប្រែប្រួលតាមភេទ

ការទប់នោមមិនជាប់តាមទ្រឹស្តីទូទៅ
ប្រវត្តិនៃការមានផ្ទៃពោះជាពិសេសការមានផ្ទៃពោះច្រើនដងបានរាយការណ៍កាន់តែច្រើននៅក្នុងការនោមទាស់
ភាពធាត់ដើរតួយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការទប់ចិត្តស្ត្រី។ ទំងន់បាត់បង់នឹងធ្វើអោយរោគសញ្ញាកាន់តែប្រសើរឡើង។
ប្រវត្តិនៃការវះកាត់ក្រពេញប្រូស្តាតគឺជាតម្រុយសំខាន់មួយសម្រាប់ការមិនអត់ធ្មត់របស់បុរស។

មានកត្តាធំៗចំនួន៤នៃជម្ងឺទប់នោមមិនជាប់ឬជម្ងឺលិចនោមនេះ

  1. ទទួលរងសម្ពាធខ្លាំងឬទទួលរងភាពតានតឹងខ្លាំង
    • ការលេចធ្លាយទឹកនោមមានសភាពធ្ងន់ធ្ងរដោយការកើនឡើងនៃសម្ពាធក្នុងពោះឧទាហរណ៍ក្អកកណ្តាស់ឬហៀរសំបោរ។
    • ភាគច្រើនកើតឡើងចំពោះស្រ្តី
    • ច្រើនតែកើតលើស្រ្តីដែលមានវ័យចាប់ពីអាយុ 30ឡើង
  2. ការរ៉ាន់នោម
    • លិចនោមជាមួយរ៉ាន់នោម ឧទហរណ៍៖ ភ្លាមៗនោះអ្នកស្រាប់តែមានការរ៉ាន់នោមតែម្តង ហើយលោកអ្នកមិនអាច់ទ្រាំឬទប់វាក្នុងពេលដែលលោកអ្នកកំពុងដើរទៅបន្ទប់ទឹក។
    • បុរសវ័យចំណាស់ក៏ឧស្សាហ៍កើតដែរ
    • រហូតដល់ 42%កើតលើបុរសអាយុចាប់ពី 75ឆ្នាំឡើងទៅ
អសមត្ថភាពក្នុងការកាន់ទឹកនោមភាគច្រើនត្រូវបានគេមើលឃើញចំពោះបុរសដែលមិនមានការអត់ធ្មត់។
  1. ការរួមបញ្ចូលជាមួយអាការៈផ្សេងៗទៀតដែលធ្វើអោយទប់នោមមិនបាន
    • លិចនោមដែលបណ្តាលមកពីកត្តាជម្រុញផ្សេងទៀតដូចជា ភាពតានតឹង និងការប្រឹងទប់។
  2. ទុកអោយទឹកនោមកើនឡើងហួសកំនត់
    • លិចនោមដោយសារប្លោកនោមផ្ទុកទឹកនោមលើសកម្រិត
    • ប្រព័ន្ធប្រសាទទាក់ទងនឹងការបញ្ជារបានទទួលរងការខូចខាត ដូចជាអ្នកជម្ងឺមានជម្ងឺទឹកនោមផ្អែម ទទួលរងភាពខូចខាតលើខួរឆ្អឹងខ្នងជាដើម។
    • មានការខ្ទប់ឬបិទនៅក្នុងបង្ហួរនោមដូចជា៖ ជម្ងឺក្រពេញប្រូស្តាតរីកធំ,ជម្ងឺដុំសាច់ក្នុងឆ្អឹងអាងត្រគៀក។

នៅពេលអ្នកជម្ងឺមកជជែកពិភាក្សាជាមួយខ្ញុំអំពីបញ្ហានេះ ខ្ញុំតែងតែចាប់ផ្តើមសាកសួរប្រវត្តិដ៏ប្រុងប្រយ័ត្នបំផុតពីអ្នកជម្ងឺរួមផ្សំជាមួយការពិនិត្យរាងកាយយ៉ាងម៉ត់ចត់។ គ្រប់ប្រភេទនៃជម្ងឺទប់នោមមិនជាប់មានរបៀបការព្យាបាលដោយឡឺកនឹងខុសប្លែកពីគ្នា ដូច្នេះការសាកសួរពីអាការៈជម្ងឺរបស់អ្នកជម្ងឺម្នាក់ៗទើបមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងណាស់មុននឹងផ្តល់ការព្យាបាលដល់ពួកគាត់។ ដូចខ្ញុំបានជម្រាប់ហើយថាជម្ងឺនេះវាគ្រាន់តែជាប្រភេទជម្ងឺមួយដែលបង្ករភាពរំខានដល់គុណភាពការរស់នៅប្រចាំថ្ងៃរបស់យើងតែប៉ុណ្ណោះ ម្លោះហើយប្រសិនលោកអ្នកជួបបញ្ហារឿងនេះសូមមេត្តាស្វែងរកការពិភាក្សាជាមួយគ្រូពេទ្យដែលមានជំនាញច្បាស់លាស់។ សូមអរគុណ!

សំណួរណាមួយអ្នកអាចមានអារម្មណ៍សេរីដើម្បីពិភាក្សាជាមួយ ខ្ញុំ.

If you are experiencing urinary incontinence and would like a tailored evaluation, Dr. Soarawee Weerasopone offers specialist consultations at Bangkok Hospital Headquarters. កក់ការពិគ្រោះយោបល់.

Frequently Asked Questions about Urinary Incontinence

What is urinary incontinence?

Urinary incontinence is the involuntary leakage of urine. It is not a life-threatening condition, but it significantly impacts quality of life. It is estimated to affect over 400 million people worldwide, and is twice as common in women compared to men.

What are the main types of urinary incontinence?

There are four main types: stress incontinence (leakage triggered by coughing, sneezing, or exertion), urge incontinence (sudden overwhelming urge with involuntary leakage), mixed incontinence (a combination of stress and urge types), and overflow incontinence (leakage from an overfull bladder, often due to obstruction or nerve problems).

What causes urinary incontinence in women?

In women, the main risk factors include history of pregnancy, number of childbirths, diabetes mellitus, and morbid obesity. Obesity in particular increases intra-abdominal pressure, which worsens stress-type leakage, and weight loss can significantly improve symptoms.

What causes urinary incontinence in men?

In men, the most common cause is a history of prostate surgery, particularly radical prostatectomy for prostate cancer. The surgical procedure can weaken the urinary sphincter, leading to stress or mixed incontinence afterward.

Can urinary incontinence be treated?

Yes. Treatment is tailored to the specific type of incontinence. Options include pelvic floor exercises, lifestyle modifications, medications, and surgical procedures. Early consultation with a urologist is important to identify the correct type and design the most effective individualized treatment plan.

ការបដិសេធ៖ ខ្លឹមសារនេះត្រូវបានសរសេរ និងពិនិត្យដោយលោកវេជ្ជបណ្ឌិត Soarawee Weerasopone ដែលជាគ្រូពេទ្យឯកទេសខាងប្រព័ន្ធទឹកនោមដែលមានវិញ្ញាបនបត្រនៅទីស្នាក់ការកណ្តាលមន្ទីរពេទ្យបាងកក។ វាត្រូវបានបម្រុងទុកសម្រាប់គោលបំណងអប់រំតែប៉ុណ្ណោះ ហើយមិនមែនជាដំបូន្មានផ្នែកវេជ្ជសាស្ត្រទេ។ តែងតែពិគ្រោះជាមួយអ្នកជំនាញថែទាំសុខភាពដែលមានសមត្ថភាពមុនពេលចាប់ផ្តើមការព្យាបាលណាមួយឡើយ។.

សរសេរ និងពិនិត្យផ្នែកវេជ្ជសាស្ត្រដោយ៖ វេជ្ជបណ្ឌិត សូរ៉ាវី វីរ៉ាសូផូន (វេជ្ជបណ្ឌិត ប៉ុម) — អ្នកជំនាញខាងប្រព័ន្ធទឹកនោមដែលមានវិញ្ញាបនបត្រពីក្រុមប្រឹក្សាភិបាល ទីស្នាក់ការកណ្តាលមន្ទីរពេទ្យបាងកក។ អ្នកស្រាវជ្រាវអន្តរជាតិ៖ មហាវិទ្យាល័យវេជ្ជសាស្ត្របៃឡ័រ (សហរដ្ឋអាមេរិក) · សាកលវិទ្យាល័យជូនថេនដូ (ជប៉ុន) · មន្ទីរពេទ្យអនុស្សាវរីយ៍ឆាងហ្គុង (តៃវ៉ាន់)។.

kmភាសាខ្មែរ

មើលច្រើនទៀតនៅ Dr. Soarawee Weerasopone — Urologist Bangkok

ជាវឥឡូវនេះដើម្បីបន្តអាន និងទទួលបានសិទ្ធិចូលប្រើបណ្ណសារពេញលេញ។

អានបន្ត