อัปเดตล่าสุด: 18 พฤษภาคม 2026
ผู้ป่วยหลายรายมาที่คลินิกของผมด้วยอาการปวดหรือไม่สบายบริเวณถุงอัณฑะ อาการไม่รุนแรงมากนัก แต่ทำให้พวกเขารู้สึกหงุดหงิด บางครั้งทำให้พวกเขาต้องค้นหาคำแนะนำทางการแพทย์เพื่อทำการตรวจวินิจฉัยหลายอย่าง น่าประหลาดใจที่การทดสอบเกี่ยวกับอัณฑะทุกประเภทมักให้ผลเป็นลบ และแพทย์ส่วนใหญ่ก็ไม่ได้ให้คำอธิบายหรือรายละเอียดที่ดีนัก กลับทำให้พวกเขากังวลมากขึ้นและมีคำถามมากมายที่ผุดขึ้นในใจ เช่น มันอาจกลายเป็นเนื้องอกได้หรือไม่? ฉันจะต้องทนทุกข์ทรมานแบบนี้ไปตลอดชีวิตหรือไม่? นี่คือจุดที่ผมจะให้ความกระจ่าง – สิ่งที่เรียกว่าโรค “กลุ่มอาการปวดถุงอัณฑะ”.
กลุ่มอาการปวดถุงอัณฑะ (Scrotum pain syndrome) คือ ภาวะความรู้สึกไม่สบายที่ผิดปกติบริเวณถุงอัณฑะเป็นระยะเวลาอย่างน้อย 3 เดือน ซึ่งส่งผลกระทบต่อการดำเนินชีวิตประจำวัน กลุ่มอาการนี้มีชื่อเรียกอื่น ๆ หลายชื่อ ได้แก่ กลุ่มอาการปวดอัณฑะ (scrotal pain syndrome), โรคปวดอัณฑะเรื้อรัง (chronic orchialgia), อาการปวดอัณฑะ (testiculargia), กลุ่มอาการปวดอัณฑะ (testicular pain syndrome), กลุ่มอาการปวดหลังทำหมันชาย (post-vasectomy pain syndrome), อาการปวดอัณฑะหลังทำหมันชาย (post-vasectomy orchalgia), อาการปวดอัณฑะเรื้อรัง (chronic testicular pain), อาการปวดเนื้อหาในถุงอัณฑะเรื้อรัง (chronic scrotal content pain).
ผู้ป่วยประมาณ 2.5% ที่สำนักงานระบบทางเดินปัสสาวะได้รับความทุกข์ทรมานจากอาการปวดถุงอัณฑะ อธิบายโดยการกระตุ้นใด ๆ ที่ทำให้เส้นประสาทในถุงอัณฑะระคายเคือง สิ่งเร้าอาจเป็นอะไรบางอย่าง เช่น การบาดเจ็บ การติดเชื้อ สิ่งกระตุ้นการระคายเคือง หรือแม้แต่ไม่มีอะไรเลย (ไม่ทราบสาเหตุ) เส้นประสาทที่ถุงอัณฑะมีกิ่งก้านเดียวกันกับเส้นประสาทที่ขาหนีบและบริเวณปีกข้าง ซึ่งหมายความว่าความรู้สึกไม่สบายผิดปกติสามารถแผ่ไปยังขาหนีบและบริเวณข้างเคียงได้
อาการปวดถุงอัณฑะสามารถแสดงอาการได้ดังต่อไปนี้
- ปวดอัณฑะ
- ปวดบริเวณท่อน้ำอสุจิ
- Vas deferens ความเจ็บปวด
- ปวดระหว่างพุ่งออกมา
- ภาวะหลั่งเร็ว Premature ejaculation
- ปวดเมื่อยปัสสาวะ
- ปวดหลังนั่งนานๆ
หลักการสืบสวนพยายามที่จะแยกเงื่อนไขใด ๆ ที่สามารถอธิบายความเจ็บปวดอย่างไม่มีการลด ฟังดูตลกใช่ไหม? เนื่องจากอาการปวด scrotal เป็นเรื่องของเส้นประสาท ดังนั้นการทดสอบทุกประเภทจึงต้องมีผลเป็น ลบ ตัวเลือกการรักษาจะทีละขั้นตอนโดยเริ่มจากการบุกรุกน้อยไปจนถึงการบุกรุกมากขึ้นขึ้นอยู่กับผลลัพธ์ทางคลินิก นี่คือตัวเลือกการรักษา
- การประเมินทางจิตวิทยา
- การพิจารณาออกกำลังกายอุ้งเชิงกราน Pelvic floor exercise
- การฝังเข็ม
- ยาปฏิชีวนะ (การปรากฏตัวของการติดเชื้อ)
- ยาต้านการอักเสบที่ไม่ใช่สเตียรอยด์
- ยากล่อมประสาท
- ยากันชัก
- การบำบัดด้วยคลื่นความถี่วิทยุ
- เส้นประสาทไขสันหลังอักเสบ
- การแทรกแซงการผ่าตัด
คุณจะเห็นได้ว่ามีทางเลือกในการรักษามากมาย อย่างไรก็ตาม สิ่งที่สำคัญที่สุดคือบทบาทและความรับผิดชอบของแพทย์ เราต้องให้ข้อมูลที่โปร่งใสแก่ผู้ป่วย ให้พวกเขารู้ว่าเกิดอะไรขึ้นและภาพรวมทั้งหมดของภาวะที่น่ารำคาญนี้ การสร้างความสัมพันธ์ที่ดีระหว่างผู้ป่วยและแพทย์ ความสัมพันธ์เป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่งในการรับมือกับโรคที่เรียกว่า “อาการปวดถุงอัณฑะ”
ถ้ามีคำถามหรือข้อสงสัยใดๆ ลองทัก ผม.
หากคุณกำลังประสบปัญหาความไม่สบายเรื้อรังบริเวณถุงอัณฑะหรือลูกอัณฑะ และต้องการการประเมินที่เหมาะสมพร้อมแผนการรักษาแบบเป็นขั้นตอน แพทย์หญิง โสราวี วีรสพงษ์ ให้คำปรึกษาเฉพาะทางที่โรงพยาบาลกรุงเทพ สำนักงานใหญ่. นัดหมายปรึกษาแพทย์.
คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับกลุ่มอาการปวดอัณฑะ
กลุ่มอาการปวดอัณฑะเป็นภาวะเรื้อรังที่กำหนดให้มีอาการไม่สบายที่ถุงอัณฑะอย่างต่อเนื่องหรือเป็นครั้งคราว โดยมีอาการคงอยู่นานอย่างน้อย 3 เดือน ซึ่งส่งผลกระทบต่อกิจกรรมในชีวิตประจำวัน ภาวะนี้รู้จักกันในชื่อ ภาวะปวดอัณฑะเรื้อรัง หรือ อาการปวดอัณฑะเรื้อรัง ภาวะนี้เกี่ยวข้องกับเส้นประสาท หมายความว่าการตรวจหาสาเหตุตามมาตรฐานทั้งหมดมักให้ผลปกติหรือไม่พบสิ่งผิดปกติ.
กลุ่มอาการปวดอัณฑะอาจเกิดจากการบาดเจ็บ การติดเชื้อ การระคายเคืองเป็นเวลานาน หรือการเปลี่ยนแปลงหลังการผ่าตัด เช่น หลังการทำหมัน ในหลายกรณีไม่พบสาเหตุที่ระบุได้ และภาวะนี้จะถูกจัดอยู่ในกลุ่มไม่ทราบสาเหตุ อาการปวดอาจแผ่ไปถึงบริเวณขาหนีบหรือสีข้างได้ เนื่องจากเส้นประสาทของอัณฑะมีแขนงร่วมกับบริเวณเหล่านั้น.
กลุ่มอาการปวดอัณฑะเป็นภาวะที่เกี่ยวข้องกับเส้นประสาท ไม่ใช่โรคที่เกี่ยวกับโครงสร้างหรือการติดเชื้อ เนื่องจากความเจ็บปวดมีต้นกำเนิดมาจากการส่งสัญญาณประสาทที่ผิดปกติ แทนที่จะเป็นความผิดปกติทางกายภาพที่ตรวจจับได้ ผลการตรวจด้วยภาพ การตรวจเลือด และการตรวจระบบทางเดินปัสสาวะจึงคาดว่าจะได้ผลเป็นลบ การตรวจที่ปกติร่วมกับความรู้สึกไม่สบายเรื้อรังเป็นสิ่งที่สนับสนุนการวินิจฉัย.
การรักษามีแนวทางเป็นขั้นตอน ตั้งแต่แบบไม่รุกรานน้อยที่สุด ไปจนถึงมากที่สุด ทางเลือกแบบอนุรักษ์นิยม ได้แก่ การประเมินทางจิตวิทยา กายภาพบำบัดกล้ามเนื้ออุ้งเชิงกราน การฝังเข็ม ยาต้านการอักเสบ ยาแก้ซึมเศร้า และยากันชัก สำหรับกรณีที่ไม่ตอบสนอง อาจพิจารณาทางเลือกแบบแทรกแซง เช่น การฉีดยาชาปิดกั้นเส้นประสาทสเปอร์มาติกคอร์ด หรือการรักษาด้วยคลื่นความถี่วิทยุ การผ่าตัดสงวนไว้เป็นทางเลือกสุดท้าย.
ไม่ ภาวะปวดอัณฑะ ไม่เกี่ยวข้องกับโรคมะเร็งหรือภาวะที่คุกคามถึงชีวิต เป็นความผิดปกติของอาการปวดเรื้อรังที่เกี่ยวข้องกับความไวต่อความรู้สึกของเส้นประสาท แม้ว่าอาจเป็นเรื่องที่น่าหงุดหงิดและส่งผลกระทบต่อคุณภาพชีวิต แต่อาการจะไม่ลุกลามกลายเป็นมะเร็ง การประเมินโดยแพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านระบบทางเดินปัสสาวะเป็นสิ่งสำคัญเพื่อแยกภาวะอื่น ๆ ออกไป หลังจากนั้นจึงสามารถวางแผนการจัดการที่เหมาะสมได้.
ข้อจำกัดความรับผิดชอบ: เนื้อหานี้เขียนและตรวจสอบโดย นพ.สรวีร์ วีระโสภณ ศัลยแพทย์ยูโรวิทยา โรงพยาบาลกรุงเทพ สำนักงานใหญ่ เนื้อหานี้จัดทำขึ้นเพื่อวัตถุประสงค์ทางการศึกษาเท่านั้น และไม่ถือเป็นคำแนะนำทางการแพทย์ กรุณาปรึกษาผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพที่มีคุณสมบัติเหมาะสมก่อนเริ่มการรักษาใดๆ เสมอ
เขียนและตรวจสอบโดย: นายแพทย์สรวีร์ วีระโสภณ (หมอปอม) — ศัลยศาสตร์ยูโรวิทยา โรงพยาบาลกรุงเทพ สำนักงานใหญ่ ได้รับทุนแพทย์ศึกษาต่อระดับนานาชาติที่ Baylor College of Medicine (สหรัฐอเมริกา) · Juntendo University (ญี่ปุ่น) · Chang Gung Memorial Hospital (ไต้หวัน).
นายแพทย์สรวีร์ วีระโสภณ (หมอปอม) เป็นศัลยแพทย์ยูโรวิทยา ประจำโรงพยาบาลกรุงเทพ สำนักงานใหญ่ เชี่ยวชาญด้านสุขภาพเพศชาย, การผ่าตัดด้วยหุ่นยนต์ช่วยผ่าตัด (ระบบ da Vinci), และการรักษาโรคนิ่วในระบบทางเดินปัสสาวะ สำเร็จการศึกษาต่อเฉพาะทางในระดับนานาชาติที่ Baylor College of Medicine (สหรัฐอเมริกา), Juntendo University Hospital (ญี่ปุ่น), และ Chang Gung Memorial Hospital (ไต้หวัน) เนื้อหาทางการแพทย์ทั้งหมดบนเว็บไซต์นี้เขียนและทบทวนโดย นพ.สรวีร์ โดยอิงจากประสบการณ์ทางคลินิกและการฝึกอบรมในระดับนานาชาติ
ไทย 
English 
বাংলা 
日本語 
ဗမာစာ 
العربية 
ភាសាខ្មែរ 
Français 
简体中文 
Русский 
한국어 
Deutsch 
Italiano