การบำบัดด้วยฮอร์โมนเทสโทสเตอโรน: ความสมดุลที่แท้จริงระหว่างประโยชน์และความเสี่ยง

อัปเดตล่าสุด: สิงหาคม 29, 2026

• เวิร์ดเพรส
• ลิงค์อิน
• จดหมาย

ภาวะขาดฮอร์โมนเพศชายเป็นเรื่องที่พบได้บ่อยในคลินิกออโธโลจีของฉัน และการรักษาด้วยการเสริมฮอร์โมนเพศชายนั้นเป็นสิ่งที่เปลี่ยนแปลงชีวิตของผู้ที่มีภาวะนี้อย่างแท้จริง นอกจากนี้ยังเป็นหนึ่งในวิธีการรักษาที่ถูกกล่าวถึงมากเกินไปมากที่สุดในด้านสุขภาพของผู้ชาย ในขณะเดียวกันทั้งสองอย่างนี้ก็เป็นความจริง และผู้ชายที่ตัดสินใจว่าจะเริ่มรับการรักษาควรได้รับฟังทั้งสองอย่างนี้ควบคู่กัน ไม่ใช่ฟังเพียงอย่างใดอย่างหนึ่งในแต่ละครั้ง ระดับฮอร์โมนเพศชายจะอยู่ในระดับสูงสุดในช่วงวัยรุ่น และค่อยๆ ลดลงตั้งแต่ประมาณอายุสามสิบปี — แต่ระดับที่ลดลงตามอายุไม่ได้หมายความว่าเป็นการเป็นโรค และนี่ก็เป็นจุดที่ความสับสนในเรื่องนี้ส่วนใหญ่เริ่มขึ้น.

ข้อแรก: มันคือเทสโทสเทอโรนจริงๆ หรือไม่

การรักษาด้วยฮอร์โมนเทสโทสเทอโรนเหมาะสำหรับผู้ชายที่ ทั้งสองอย่าง ระดับต่ำที่ได้รับการยืนยันจากผลการตรวจเลือดสองครั้งในช่วงเช้า, และ อาการที่เข้ากับอาการได้ดีเพียงอย่างเดียวไม่พอ เพราะอาการเหนื่อยล้า อารมณ์แปรปรวน ความจำเสื่อม และลดความอยากทางเพศสัมพันธ์ มักเกิดจากภาวะขาดการนอนหลับ การนอนหลับแบบหยุดหายใจขณะหลับ (Sleep Apnea) ที่ไม่ได้รับการรักษา อาการซึมเศร้า สารเสพติด เช่นแอลกอฮอล์ โรคต่อมไทรอยด์ การใช้ยา หรือเพียงแค่อ้วนเกินไป การรักษาผู้ชายปกติด้วยฮอร์โมนเพศชายไม่ได้ช่วยแก้ไขปัญหาใดๆ ทั้งนั้น มันเพียงแต่เพิ่มฮอร์โมนที่เขาไม่จำเป็นต้องมี หากระดับฮอร์โมนของคุณปกติและคุณยังรู้สึกเหนื่อยล้าอยู่ คำตอบอยู่ที่ที่อื่นแล้ว ฉันได้เขียนถึงเรื่องนี้ไปแล้วในบทความ ทำไมฮอร์โมนเพศชายจึงเป็นเครื่องวัดสุขภาพโดยรวม.

สิ่งที่ช่วยให้ดีขึ้นอย่างน่าเชื่อถือ

ในผู้ชายที่มีภาวะขาดแคลนที่ได้รับการยืนยัน:

• ความปรารถนาทางเพศ — ประโยชน์ที่สม่ำเสมอที่สุด และมักจะเป็นคนแรกที่เคลื่อนที่ไปภายในไม่กี่สัปดาห์
• อารมณ์ ความกระตือรือร้น และความรู้สึกผ่อนคลาย — โดยปกติจะใช้เวลาเพียงไม่กี่สัปดาห์ถึงไม่กี่เดือน
• มวลกล้ามเนื้อและไขมันในร่างกาย — เป็นจริง แต่วัดได้ในระยะเวลาหลายเดือน และมีขนาดที่เล็กกว่ามากเมื่อไม่มีการออกกำลังกาย
• ความหนาแน่นของแร่ธาตุในกระดูก — ปรับปรุงได้ดีกว่าหนึ่งปีขึ้นไป ในผลการสแกน. โปรดอ่านส่วนที่สองก่อนที่จะมองว่านี่เป็นผลประโยชน์: การทดลองการรักษาแผลฉีกขาดกลับไปในทิศทางตรงกันข้าม.

และสิ่งที่ไม่สามารถทำได้อย่างน่าเชื่อถือ

การแข็งตัวของอวัยวะเพศ. ความปรารถนาและความแข็งตัวไม่ใช่เรื่องเดียวกัน เทสโทสเตอโรนสามารถกระตุ้นความปรารถนาได้อย่างมั่นคง แต่จะแก้ไขปัญหาภาวะแข็งตัวได้น้อยกว่ามาก เพราะปัญหาภาวะแข็งตัวส่วนใหญ่เกิดจากระบบหลอดเลือดมากกว่าฮอร์โมนชาย ผู้ชายที่มีปัญหาหลักคือการมีหรือรักษาความแข็งตัวจำเป็นต้องได้รับ สาเหตุของเรื่องนี้ เป็นสิ่งที่ได้รับการพิสูจน์แล้วมากกว่าที่จะเป็นสิ่งที่สันนิษฐานว่าเป็นฮอร์โมนเทสโทสเตอโรนของเขา.

โรคเมตาบอลิกและโรคเบาหวาน. ฮอร์โมนเพศชายต่ำมักพบร่วมกับโรคอ้วน โรคเบาหวาน และภาวะเมตาบอลิซึม และการรักษาสามารถช่วยบรรเทาอาการบางอย่างได้ แต่ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองนั้นเป็นสองทาง การศึกษาทางคลินิก TRAVERSE ที่กำหนดไว้ล่วงหน้าไม่พบผลกระทบที่สำคัญใดๆ ในการเปลี่ยนแปลงจากภาวะก่อนเป็นเบาหวานเป็นเบาหวานชนิดที่ 2 และสมาคมเบาหวานแห่งอเมริกาไม่แนะนำให้ใช้ฮอร์โมนเพศชายเพื่อวัตถุประสงค์ดังกล่าว ไม่ใช่การรักษาโรคเบาหวานหรือเป็นทางเลือกในการลดน้ำหนัก.

กระดูก. สิ่งนี้ควรระบุอย่างชัดเจน ไม่ควรปล่อยให้เป็นเพียงข้อสันนิษฐาน เนื่องจากเทสโทสเตอโรนช่วยเพิ่มความหนาแน่นของแร่ธาตุในกระดูกเมื่อตรวจด้วยเครื่องเอกซเรย์ และเดิมทีเชื่อกันว่าจะมีภาวะกระดูกหักน้อยลงตามมา. การศึกษา TRAVERSE ระบุว่ามีอัตราการแตกหักที่เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติประมาณ 43% ในกลุ่มผู้ป่วยที่ได้รับฮอร์โมนเพศชาย — ประมาณ 3.5% ของผู้ชายเทียบกับ 2.5% ของผู้ที่ได้รับยาหลอก โดยในระยะแรกๆ ของการรักษา จะเห็นว่าค่าโค้งต่างกันไป โดยความหนาแน่นของกระดูกและกระดูกหักกลับไม่ได้เป็นจุดประสงค์เดียวกัน โดยในทางปฏิบัติแล้ว ไม่ควรให้ยาเทสโทสเตอโรนเพื่อป้องกันกระดูก และผู้ที่มีภาวะกระดูกเปราะต้องได้รับการรักษาที่เน้นไปที่กระดูกโดยเฉพาะ.

ความจำและภาวะสมองเสื่อม. ในเวอร์ชันก่อนหน้านี้ของบทความนี้มีการระบุถึงการป้องกันภาวะสมองเสื่อมว่าเป็นหนึ่งในประโยชน์ โดยอ้างว่าผู้ชายที่มีระดับฮอร์โมนเทสโทสเทอโรนสูงจะมีอัตราการเกิดโรคอัลไซเมอร์ที่ต่ำกว่า นั่นเป็นความสัมพันธ์ ไม่ใช่ผลของการรักษาที่ได้รับการพิสูจน์แล้ว และการศึกษาเชิงทดลองทางประสาทสัมผัสในงานทดลอง TRAVERSE ขนาดใหญ่ไม่ได้แสดงให้เห็นถึงผลประโยชน์ทางประสาทสัมผัสดังกล่าว การอ้างอิงดังกล่าวได้ถูกลบออกแล้ว และไม่ควรปรากฏในหน้าเว็บไซต์อย่างนี้อีก.

มันจะทำให้คุณเสียค่าใช้จ่ายเท่าไร

การมีบุตร — เพิ่มปริมาณนี้ก่อนรับการฉีดครั้งแรก. ฮอร์โมนเทสโทสเทอโรนจากภายนอกจะตัดสัญญาณในสมองที่ทำให้ต่อมลูกอัณฑะทำงาน และการผลิตอสุจิจะลดลงสู่ระดับศูนย์ โดยปกติจะเกิดขึ้นภายในไม่กี่เดือนหลังจากเริ่มใช้ คลอมิเฟน ซิเตรต, ฮีคาทริน และตัวยับยั้งอโรเมตาซา ควรเพิ่มฮอร์โมนเพศชายในตัวคุณเองแทน และควรตรวจน้ำอสุจิก่อนการมีเพศสัมพันธ์ด้วย.

เลือดหนืด. ฮอร์โมนเทสโทสเทอโรนช่วยกระตุ้นการสร้างเม็ดเลือดแดง และการเพิ่มระดับเฮโมแทคริตต์เป็นผลลัพธ์เดียวที่มักทำให้ต้องลดปริมาณการใช้ยา เปลี่ยนวิธีการใช้ หรือหยุดการใช้ยา. นี่ก็เป็นผลข้างเคียงที่ชัดเจนและมีหลักฐานทางสถิติที่น่าเชื่อถือมากที่สุดในศึกษาวิจัย TRAVERSE — พบได้บ่อยกว่าฮอร์โมนเทสโทสเทอโรนหลายเท่าเมื่อเทียบกับยาหลอก ซึ่งเป็นความแตกต่างที่ต่างจากสัญญาณที่กล่าวถึงข้างล่างอย่างสิ้นเชิง คุณไม่สามารถสัมผัสได้ นั่นเป็นเหตุผลที่การตรวจเลือดเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการรักษา ไม่ใช่เป็นส่วนเสริมที่เลือกได้.

ต่อมลูกหมาก. ฮอร์โมนเทสโทสเทอโรนไม่ก่อให้เกิดการโตขึ้นในทางบวก แต่ควรประเมินอาการทางปัสสาวะก่อนเริ่มการรักษา และติดตามอาการดังกล่าวหลังการรักษาด้วย.

ภาวะหยุดหายใจขณะหลับ อาจทำให้แย่ลงได้ — และถ้าคุณครางเสียงดังหรือตื่นมาโดยยังไม่สดชื่น การรักษาอาการหยุดหายใจอาจช่วยบรรเทาอาการที่ทำให้คุณต้องมองหาฮอร์โมนเทสโทสเตอโรน. ผลกระทบอื่นๆ: สิวและผิวหน้ามัน ผิวอักเสบหรือบวมน้ำ การเก็บกักของเหลว การเปลี่ยนแปลงอารมณ์.

และกรอบภาพที่สำคัญตลอดทั้งเรื่องคือ: ยิ่งสูงก็ไม่ดีกว่า. เป้าหมายคือให้ระดับอยู่ในช่วงปกติ โดยมีอาการดีขึ้น ไม่ใช่ระดับสูงสุดที่สามารถทำได้ การซื้อฮอร์โมนเทสโทสเตอโรนจากแหล่งที่ไม่ได้รับการควบคุม ซึ่งไม่สามารถเชื่อถือได้ทั้งในเรื่องปริมาณและสารที่บรรจุอยู่ และไม่มีใครตรวจสอบระดับน้ำตาลในเลือดของคุณ การซื้อฮอร์โอมเทสโทสเตอโรนจากแหล่งที่ไม่ได้รับการควบคุมจึงเป็นทางเลือกที่แตกต่างและแย่กว่าการรับการรักษาตามคำสั่งแพทย์.

มะเร็งต่อมลูกหมาก: การแก้ไขข้อความที่หน้าเว็บนี้เคยกล่าวไว้

บทความนี้เคยระบุอย่างชัดเจนว่าการรักษาด้วยฮอร์โมนเทสโทสเตอโรนเป็นอันตรายต่อผู้ป่วยมะเร็งต่อมลูกหมาก เพราะจะเร่งให้โรครุนแรงขึ้น นั่นสะท้อนให้เห็นว่าความเชื่อดังกล่าวมีมาเป็นเวลา 60 ปีโดยอาศัยหลักฐานเพียงเล็กน้อย และในปัจจุบันสถานการณ์ในวงการวิทยาศาสตร์ไม่ได้เป็นเช่นนั้นอีกต่อไป.

สิ่งที่ถูกต้องในวันนี้คืออะไร: การให้ฮอร์โมนเทสโทสเตอโรนไม่ได้เริ่มในผู้ชายที่มีโรคมะเร็งต่อมลูกหมากที่ยังไม่ได้รับการรักษา, และมะเร็งต่อมลูกหมากที่ยังไม่ได้รับการวินิจฉัยเป็นเหตุผลให้ต้องประเมินก่อนการรักษา ไม่ใช่หลังการรักษา — ซึ่งนั่นคือเหตุผลที่การตรวจคัดกรองมะเร็งต่อมลูกหมากก่อนการรักษาจึงมีอยู่ แต่สำหรับผู้ชายที่เคย ได้รับการรักษา สำหรับโรคมะเร็งต่อมลูกหมาก การห้ามอย่างเข้มงวดไม่ได้รับการสนับสนุนอีกต่อไป ปัจจุบันการตัดสินใจดังกล่าวเป็นสิ่งที่เลือกกันอย่างรอบคอบ โดยทำร่วมกันกับผู้ ศัลยแพทย์ยูโรวิทยา ที่ดูแลรักษา โดยรู้ดีว่าข้อมูลยังคงมีจำกัด การอธิบายเหตุผลเบื้องหลังการเปลี่ยนแปลงดังกล่าวมีระบุไว้ใน โมเดลความอิ่มตัวถูกอธิบาย, และผมจะกล่าวถึงกรณีที่ปฏิบัติได้ใน การรักษาด้วยฮอร์โมนเทสโทสเตอโรนในปัจจุบัน.

ควรจะชัดเจนว่าหลักฐานยังไม่เพียงพอเพียงใด: การทดลองด้านความปลอดภัยของฮอร์โมนเทสโทสเตอโรนที่ใหญ่ที่สุดสองรายการ คือ TRAVERSE และ T-Trials ทั้งสองรายการ ถูกตัดออก ผู้ชายที่มีประวัติการเป็นมะเร็งต่อมลูกหมากโดยรวม ซึ่งก็เป็นเหตุผลที่คำถามยังคงได้รับการตอบกลับจากความเห็นมากกว่าข้อมูล โดยในงานวิจัยปี 2026 ที่ผมเป็นผู้ร่วมเขียนร่วม วารสารเวชศาสตร์ทางเพศ (The Journal of Sexual Medicine) รายงานผลลัพธ์ในชีวิตจริงในกลุ่มตัวอย่างที่ศูนย์เดียวจำนวน 46 ราย โดยมีผู้ชายอายุ 80 ปีขึ้นไป โดยใช้ฮอร์โมนเทสโทสเทอโรน, มีผู้ป่วย 39% รายที่มีประวัติมะเร็งต่อมลูกหมาก โดยไม่มีการกลับเป็นซ้ำที่ได้รับการยืนยันจากการตรวจ biopsy ในช่วงระยะเวลาการติดตามผล (DOI 10.1093/jsxmed/qdag258). ขอบเขตมีผลอย่างมากเช่นเดียวกับผลการค้นพบ และในเวอร์ชันก่อนหน้านี้ของย่อหน้านี้ได้เกินความจริงไปในเรื่องหนึ่ง: ระยะเวลาการติดตามผลเฉลี่ยอยู่ที่ประมาณ 21 เดือน เทียบกับระยะเวลาทั้งหมดสามปี ซึ่งมีเพียงประมาณหนึ่งในสามของผู้ชายที่อายุครบ 36 เดือน และไม่มีกลุ่มเปรียบเทียบที่ได้รับการรักษาด้วยยา ดังนั้นการศึกษาจึงไม่สามารถวัดความเสี่ยงโดยเทียบกับกลุ่มที่ไม่ได้ได้รับการรักษาได้ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของหลักฐานดังกล่าวมากกว่าที่จะเป็นคำตอบต่อหลักฐานนั้น.

และหัวใจ: สิ่งที่ TRAVERSE ค้นพบจริงๆ

อีกหนึ่งความกังวลที่เคยคุกคามการรักษาด้วยฮอร์โมนเพศชายมาเป็นเวลานาน คือภาวะหัวใจและหลอดเลือด TRAVERSE ได้สุ่มเลือกผู้ชาย 5,246 คนอายุระหว่าง 45 ถึง 80 ปีที่มีภาวะขาดฮอร์โมนเพศชายที่ได้รับการยืนยันแล้ว และมีโรคหัวใจและหลอดเลือดหรือมีปัจจัยเสี่ยงหลายอย่าง โดยให้ติดตามผลเป็นระยะเวลาเฉลี่ย 33 เดือน ไม่มีการเพิ่มขึ้นของโรคหัวใจวาย โรคหลอดเลือดสมอง หรือการเสียชีวิตจากโรคหัวใจและหลอดเลือด, ซึ่งได้เกณฑ์การไม่ด้อยกว่า และไม่มีการเพิ่มขึ้นของมะเร็งต่อมลูกหมากหรือการขยายขนาดของต่อมลูกหมาก.

ผลลัพธ์ก็ปรากฏออกมาในอีกด้านหนึ่งเช่นกัน และต้องแยกแยะว่าผลลัพธ์เหล่านั้นมีความแข็งแรงเพียงใด เพราะในเวอร์ชันก่อนหน้าของหน้าบทความนี้ไม่ได้แยกแยะอย่างชัดเจน.

• มีค่าความสำคัญทางสถิติ: อาการ erythrocytosis ที่อธิบายไว้ข้างต้น และ — ในกลุ่มผู้ป่วยที่ได้รับบาดเจ็บที่กระดูกซับทราล — พบว่ามีภาวะกระดูกหักเพิ่มขึ้นประมาณ 43% ราย.
• มีค่าสูงตามตัวเลข แต่ไม่เป็นที่น่าสนใจทางสถิติ: ภาวะหัวใจเต้นผิดจังหวะ (atrial fibrillation), ภาวะลิ่มเลือดในปอด และภาวะไตเสียหายรุนแรง การตีความในเวอร์ชันก่อนหน้านี้ระบุว่าการทดลองพบว่ามีจำนวนมากกว่านี้ แต่ในเวอร์ชันนี้มีการระบุว่ามีจำนวนดังกล่าวเป็นอันตรายที่ได้รับการยอมรับแล้ว ซึ่งในความเป็นจริงแล้วไม่ใช่เช่นนั้น.

ความแตกต่างนั้นไม่ใช่การยัดเยียดกฎเกณฑ์ การอธิบายว่าการทดลองไม่สามารถแยกความแตกต่างดังกล่าวออกจากความโชคชะตาได้เป็นเพียงการหลอกลวงผู้คนให้ปฏิเสธการรักษาที่ตนเองต้องการ ซึ่งเป็นความผิดพลาดที่คล้ายคลึงกันกับข้อความในหน้าดังกล่าวที่ระบุว่าการเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญในกรณีกระดูกหักนั้นไม่ได้รับการพิสูจน์อย่างชัดแจ้ง ทั้งสองไม่ใช่การตัดบท: นี่เป็นเหตุการณ์ที่ร้ายแรง ตัวเลขก็เคลื่อนที่ไปในทิศทางเดียวกัน และการเกิดลิ่มเลือดในครั้งก่อน เช่น โรคหลอดเลือดแข็งหรืออาการหัวใจเต้นผิดปกติที่เคยมีอยู่แล้ว ก็ยังควรกล่าวถึงก่อนที่จะเริ่มดำเนินการเพื่อให้สามารถพิจารณาได้.

และยังมีประเด็นสำคัญอีกประการหนึ่งเกี่ยวกับสิ่งที่การทดลองด้านความปลอดภัยคือ: มันแสดงให้เห็นว่า การปราศจากผลกระทบที่เป็นอันตรายที่ถูกกังวลไว้, ไม่เป็นประโยชน์ต่อระบบหัวใจและหลอดเลือด เทสโทสเตอโรนยังคงเป็นยาในการรักษาภาวะขาดแคลนที่ได้รับการยืนยัน ไม่ใช่ยาบำรุงเพื่อชะลอความแก่ ข้อมูลเพิ่มเติมมีใน ฮอร์โมนเทสโทสเตอโรนและหัวใจ.

ควรรีบไปพบแพทย์ภายในวันเดียวกัน หากเกิดอาการใดอาการหนึ่งต่อไปนี้

• เจ็บหน้าอก หรือหายใจไม่อิ่มทั้งที่ออกแรงน้อยกว่าปกติ
• ปวด บวม หรืออุ่นผิดปกติที่น่องข้างใดข้างหนึ่งหรือหายใจไม่ทันขึ้นมาทันทีร่วมกับอาการเจ็บหน้าอกเมื่อหายใจเข้า
• ปวดศีรษะรุนแรงฉับพลัน อ่อนแรงหรือชาที่ร่างกายซีกใดซีกหนึ่ง หรือพูดลำบากแม้อาการจะหายไปเองแล้วก็ตาม
• ความไม่สามารถถ่ายปัสสาวะได้เลย เมื่อมีถุงน้ำอัดลมเต็มป่อง

ไปที่แผนกฉุกเฉิน หรือโทร 1669 ในประเทศไทย นี่เป็นอาการที่ทุกคนควรดำเนินการตามอย่างใดๆ ไม่ว่าจะใช้ยาชนิดใดก็ตาม การระบุรายการเหล่านี้ไว้ที่นี่เป็นความรอบคอบมากกว่าการอ้างว่าฮอร์โมนเทสโทสเตอโรนเป็นสาเหตุของอาการเหล่านั้น ไม่ควรหยุดการรับประทานยาที่ได้รับคำสั่งโดยไม่มีการปรึกษาแพทย์ผู้สั่งยา.

การประเมินผลทั้งหมดนี้อย่างถูกต้องจำเป็นต้องมีผลการตรวจเลือดที่ได้รับการยืนยัน และแผนการติดตามผลมากกว่าจะเป็นการกำหนดยาแบบลองผิดลองถูก หน้าบริการการทดแทนฮอร์โมนเทสโทสเทอโรน ครอบคลุมการวินิจฉัย การเลือกการรักษา และการติดตามระยะยาว.

คำถามที่พบบ่อย

การรักษาด้วยฮอร์โมนเทสโทสเทอโรนมีประสิทธิภาพในการปรับปรุงอะไรบ้าง

ในผู้ชายที่มีภาวะขาดแคลนที่ได้รับการยืนยัน: ความปรารถนาทางเพศสัมพันธ์จะกลับมาอย่างสม่ำเสมอและเร็วที่สุดก่อนแล้วจึงตามมาด้วยอารมณ์ สภาพจิต พลังงาน และความรู้สึกดีต่อตัวตน จากนั้นจึงเป็นเรื่องของมวลกล้ามเนื้อและไขมันในร่างกาย โดยจะเห็นผลอย่างค่อยเป็นค่อยไปเป็นเวลาหลายเดือน โดยจะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการแข็งตัวของอวัยวะเพศได้น้อยกว่าความปรารถนาอย่างมาก เนื่องจากภาวะผิดปกติทางอวัยวะเพศส่วนใหญ่เกิดจากความผิดปกติของหลอดเลือดมากกว่าความผิดปกติของฮอร์โมน ไม่ใช่ภาวะความดันโลหิตสูง ไม่ได้เป็นทางเลือกในการลดน้ำหนัก และยังไม่มีหลักฐานการช่วยเพิ่มความหนาแน่นของกระดูกจากการสแกนร่างกายแต่อย่างใด แต่ผลการทดลองพบว่ามีโอกาสเกิดการแตกหักเพิ่มขึ้นมากกว่าลดลง.

มีข้อเสี่ยงใดบ้างในการรับการรักษาด้วยการทดแทนฮอร์โมนเทสโทสเตอโรน

การลดการผลิตสเปิร์มลงอย่างมาก โดยอาจถึงระดับเป็นศูนย์ โดยมีภาวะการหดตัวของอัณฑะ; การเพิ่มขึ้นของระดับฮีโมแทคริตต์ ซึ่งไม่ก่อให้เกิดอาการใดๆ ที่ผู้ป่วยจะสังเกตเห็น และมักจะต้องมีการเปลี่ยนแปลง; การแย่ลงของอาการนอนกรน; อาการสิวที่รุนแรงขึ้น; รอยแดงหรือการขยายขนาดของหน้าอก; การสะสมของของเหลวในร่างกาย และอาการทางอารมณ์; การประเมินภาวะต่อมลูกหมากและระดับ PSA จะต้องมีการติดตามตลอดทั้งระยะการรักษา; ในการศึกษาวิจัย TRAVERSE erythrocytosis และการหักโหมแตกหักในเชิงทางคลินิกเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ ขณะที่ภาวะ atrial fibrillation, ภาวะหลอดเลือดสมองตีบ, ภาวะหลอดเลือดสมองอุดตัน และภาวะไตเสียหายอย่างเฉียบพลันมีจำนวนที่สูงขึ้นแต่ไม่ได้มีนัยสำคัญทางสถิติ.

ผลการวิจัยของ TRAVERSE ที่มีค่าทางสถิติที่สำคัญคือผลใดบ้าง?

สอง. โรคเอริธโรซีโทซิส ซึ่งเป็นภาวะการเพิ่มขึ้นของจำนวนเม็ดเลือดแดง เป็นสิ่งที่เห็นได้ชัดเจนที่สุด โดยเหตุนี้จึงมีการตรวจวัดค่าเฮโมแทคริตตลอดระยะการรักษา การเกิดภาวะกระดูกหักเพิ่มขึ้นประมาณ 43% ในช่วงระยะเวลาการรักษาที่ใช้ฮอร์โมนเพศชาย การเกิดภาวะหัวใจเต้นผิดจังหวะ (atrial fibrillation) ภาวะลิ่มเลือดในปอด และภาวะไตเสียหายอย่างเฉียบพลันนั้นมีจำนวนมากกว่าในกลุ่มที่ได้รับฮอร์โมนเพศชาย แต่ไม่ได้มีค่าความน่าจะเป็นที่สูงพอที่จะถือว่าเป็นอันตรายที่ได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการ การตีความดังกล่าวในเวอร์ชันก่อนหน้าของหน้าข้อมูลนี้ไม่ได้ระบุถึงความแตกต่างดังกล่าว.

การรักษาด้วยฮอร์โมนเทสโทสเทอโรนมีผลข้างเคียงหรือไม่ หากฉันเคยเป็นมะเร็งต่อมลูกหมาก?

ไม่เป็นกฎตายตัวอีกต่อไป แม้ว่าหน้าเว็บนี้เคยกล่าวเช่นนั้น แต่ในผู้ชายที่มีโรคมะเร็งต่อมลูกหมากที่ไม่ได้รับการรักษาอย่างถูกต้องแล้ว จะไม่เริ่มให้ยาเทสโทสเทอโรน และการประเมินภาวะต่อมลูกหมากก่อนการรักษาก็มีอยู่เพื่อหลีกเลี่ยงการรักษาผู้ป่วยที่ยังไม่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคมะเร็งต่อมลูกหมากโดยไม่รู้ตัว แต่ในผู้ชายที่ได้รับการรักษาจากโรคมะเร็งต่อมลูกหมาก ข้อห้ามแบบเดิมๆ ก็ไม่ได้รับการสนับสนุนอีกต่อไปแล้ว: มันเป็นคำตัดสินที่เลือกอย่างรอบคอบและร่วมกันระหว่างผู้รักษา ศัลยแพทย์ยูโรวิทยา และมีข้อจำกัดของข้อมูลที่เปิดเผยอย่างชัดเจน.

การรักษาด้วยฮอร์โมนเทสโทสเทอโรนจะส่งผลต่อความอุดมสมบูรณ์ของฉันหรือไม่

ใช่ และนี่เป็นสิ่งสำคัญที่สุดที่ต้องจัดการให้เรียบร้อยก่อนรับการฉีดครั้งแรก ฮอร์โมนเทสโทสเตอโรนจะยับยั้งสัญญาณในสมองที่ควบคุมการทำงานของอัณฑะ ส่งผลให้การผลิตอสุจิโดยทั่วไปจะลดลงอย่างสมบูรณ์ โดยปกติจะเกิดขึ้นภายในระยะเวลาไม่กี่เดือน ส่วนมากผู้ชายจะกลับมามีสุขภาพดีได้หลังจากหยุดรับประทาน แต่การฟื้นตัวกลับไม่แน่นอนและช้าลงเมื่อใช้ยาที่มีฤทธิ์ยาวนาน หากคุณอาจต้องการมีลูก ทางเลือกที่ช่วยลดผลกระทบต่อการตั้งครรภ์ เช่น คลอมิฟีน ซิเตรต ฮอร์โฮกรีฮ์ หรือตัวยับยั้งอาร์เอโต้เมตาซาอาจช่วยเพิ่มฮอร์โมนเทสโทสเตอโรนของคุณได้ และการตรวจวิเคราะห์น้ำเชื้อก่อนการรับประทานยาเป็นสิ่งที่ดีควรทำ.

ใครไม่ควรเริ่มรับการรักษาด้วยฮอร์โมนเทสโทสเตอโรน

ผู้ชายที่พยายามมีลูกอย่างจริงจัง โดยใช้ทางเลือกที่ช่วยลดภาวะมีบุตรยากแทน; ผู้ชายที่มีโรคมะเร็งต่อมลูกหมากที่ไม่ได้รับการรักษา; และผู้ชายที่มีภาวะ erythrocytosis หรืออาการหยุดหายใจขณะหลับที่รุนแรงที่ไม่ได้รับการรักษา โดยให้รักษาในขั้นแรกก่อน; ผู้ชายที่มีฮอร์โมนเทสโทสเตอโรนอยู่ในเกณฑ์ปกติก็ไม่ควรได้รับการรักษาเช่นกัน แม้ว่าพวกเขาจะรู้สึกเหนื่อยล้าก็ตาม สาเหตุอยู่ตรงที่อื่น และฮอร์โมนเทสโทสเตอโรนไม่สามารถหาได้ที่นั่น.

ฉันจะรู้ได้อย่างไรว่าฉันจำเป็นต้องใช้จริงๆ?

ทั้งระดับต่ำที่ตรวจพบในผลการตรวจเลือดในตอนเช้าสองครั้งที่แยกกัน และอาการที่สอดคล้องกัน ไม่ได้หมายความว่ามีภาวะขาดฮอร์โมนเพศชาย การวินิจฉัยด้วยตนเองจากอาการเพียงอย่างเดียวไม่น่าเชื่อถือ เพราะอาการเหนื่อยล้า อารมณ์เสีย ความจำเสื่อม และความอยากทางเพศลดลงมักเกิดจากภาวะขาดการนอนหลับ, โรคหลับลึก, โรควิตกกังวล, การดื่มแอลกอฮอล์, โรคต่อมไทรอยด์, ยารักษา หรือน้ำหนักตัวเกิน.

นัดหมายแพทย์

นพ.สรวีร์ วีระโสภณ ตรวจรักษาผู้ป่วยด้านสุขภาพของผู้ชายและฮอร์โมนเทสโทสเตอโรนที่ โรงพยาบาลกรุงเทพ สำนักงานใหญ่ และที่โรงพยาบาลสมิติเวช ศรีราชา จังหวัดชลบุรี — แผนกศัลยกรรมระบบทางเดินปัสสาวะ 088-022-1445. คำถามเกี่ยวกับค่าใช้จ่ายจะได้รับการตอบกลับจากโรงพยาบาลโดยตรง ไม่ใช่จาก — นพ. สรวีร์ สำหรับโรงพยาบาลบางกอกฮอสพิทัล จะเป็นทางอีเมล bhquro@bdms.co.th.

บริการ Bangkok Hospital Telemedicine พร้อมให้บริการสำหรับผู้ป่วยที่ไม่สามารถมาพบแพทย์ด้วยตนเองได้ รวมถึงผู้ป่วยชาวต่างชาติ — กรุณานัดหมายล่วงหน้าทางอีเมลถึงแผนกศัลยกรรมระบบทางเดินปัสสาวะที่ bhquro@bdms.co.th. เนื่องจากการวินิจฉัยต้องใช้การตรวจเลือดในตอนเช้าสองครั้ง การทดสอบทางห้องปฏิบัติการและการตรวจร่างกายยังคงต้องมีการมาพบแพทย์ด้วยตนเอง สมิติเวช ศรีราชา ซึ่งเป็นการมาพบแพทย์ด้วยตนเองเท่านั้น.

เอกสารอ้างอิง

• ลินโคฟ AM, บาซิน S, เฟลวาริส P, et al. ความปลอดภัยด้านหัวใจและหลอดเลือดจากการใช้ฮอร์โมนทดแทนเทสโทสเตอโรน. N Engl J Med. 2023;389(2):107–117.
• ซินเดอร์ พีเจ, บาวเออร์ ดีซี, เอลเลนเบิร์ก เอสเอส, และคณะ. การรักษาด้วยฮอร์โมนเพศชายและภาวะกระดูกหักในผู้ชายที่มีภาวะฮอร์โมนเพศชายต่ำ. N Engl J Med. 2024;390(3):203–211.
• Bhasin S, Lincoff AM, Nissen SE, et al. ผลของฮอร์โมนเทสโทสเทอโรนต่อการลุกลามจากภาวะก่อนเป็นเบาหวานเป็นเบาหวานชนิดที่ 2 ในผู้ชายที่มีภาวะฮีโพแอนโดรมินี: ผลการศึกษาเชิงสังเกตในงานทดลองทางคลินิก TRAVERSE. JAMA Intern Med. 2024;184(4):353–362.
• Coady PJ, Walia A, Oppenheimer A, Hernandez BS, Chidananda R, Hinojosa-Gonzalez DE, S วีระโสภณ, Kohn T, Khera M. การรักษาด้วยฮอร์โมนเพศชายทดแทนในผู้ชายวัยแปดสิบปี: ผลลัพธ์ทางคลินิกและอัตราการเกิดผลข้างเคียง. เจสสิกซ์ เมด. 2026;23(9):qdag258.

ข้อจำกัดความรับผิดชอบ: บทความนี้เขียนและตรวจสอบโดย นพ. สรวีร์ วีระโสภณ, แพทย์ผู้เชี่ยวชาญในสาขาของตน แพ โรงพยาบาลกรุงเทพ สำนักงานใหญ่ ทย์ผู้เชี่ยวชาญนี้มีใบรับรองจากสมาคมแพทย์แห่งชาติของสหรัฐอเมริกา ศัลยแพทย์ยูโรวิทยา (American Board of Medical Specialties) แพทย์ผู้เชี่ยวชาญนี้มี นพ. หน้าที่ สรวีร์ ในการให้ข้อมูลเพื่อการศึกษาเท่านั้น ไม่ใช่คำแนะนำทางการแพทย์ และไม่ก่อให้เกิดความสัมพันธ์ระหว่างแพทย์และผู้ป่วย แพทย์ผู้เชี่ยวชาญนี้ไม่ได้ให้คำแนะนำเกี่ยวกับปริมาณการใช้ยา ซึ่งเป็นหน้าที่ของแพทย์ผู้สั่งยา และการรักษาด้วยฮอร์โมนเทสโทสเตอโรนต้องมีการติดตามอย่างต่อเนื่อง ไม่ควรเริ่ม หยุด หรือเปลี่ยนการรักษาที่ได้รับคำสั่งโดยไม่ปรึกษาแพทย์ก่อน ไม่มีการให้คำปรึกษาทางการแพทย์ผ่านช่องทางข้อความส่วนตัวหรือโซเชียลมีเดีย และไม่มีบัญชีโซเชียลมีเดียใดๆ ที่เปิดเผยต่อสาธารณะ—บัญชีใดๆ ที่เสนอการปรึกษาทางการแพทย์แบบส่วนตัวในนามของตนนั้นเป็นเพียงการหลอกลวงเท่านั้น โปรดปรึกษาแพทย์ผู้เชี่ยวชาญก่อนเริ่มการรักษาใดๆ.